ژان بودریار هم رفت

این دنیای فانی به هیچکس رحم نمی کند آنهایی که می آیند روزی هم باید بروند اصلا فلسفه آمدن رفتن است اما موقع رفتن که باشی و چه باشی ، آن مهمتر است.

ژان بودریار فرانسوی و پست مدرن مشهور در حوزه های فلسفه ، ارتباطات و رسانه و یکی از منتقدان پروپا قرص رسانه ها و مخصوصا تلویزیون بشمار می رفت .

در این باره معتقد است: گسترش رسانه ها و تقویت فناوری ارتباطی، جهانی را بوجود می آورد که در آن تشخیص واقعیت از آنچه که واقعی نیست، ناممکن است. از همین روانسانها در یک جامعه پست مدرن، نه با واقعیتها که با فراواقعیتها مواجهند. وی معتقد است که رسانه ها اطلاعاتی بیش از حد ارایه می کنند و این کار چنان صورت می گیرد که مخاطبان را در پاسخگویی باز می دارد. وی در ادامه می گوید که امروز توده ها راهی برای تخریب رسانه ها یافته اند و آن همانا استراتژی سکوت یا انفعال است. بودریار معتقد است که امروزه در عصر رسانه ها تحریف جای حقیقت را گرفته و دنیای حقیقی در حد صفحه تلویزیون تقلیل پیدا کرده است.

وی بر این اعتقاد است که فرهنگ رسانه های جمعی الکترونیک معانی واقعی را زیر و رو کرده است پس از سیطره فرهنگ رسانه ها دیگر با واقعیت سروکار نداریم آنچه را که می بینیم چیزی است که از خود واقعیت واقعی تر است یعنی با اسمی واقعیت مفرط و متورن رویارو هستیم. در عصر رسانه ها که جهانی شدن را مژده دادند واقعیت جایش را به واقعیت مفرط واگذار کرده است.

ژان بودریار در تحلیل خود از فاجعه یازدهم سپتامبر 2001 تصریح می کند که اگر رسانه های جهانی با چنین وسعتی و با این پوشش جهانی با این واقعه برخورد نمی کردند شاید تروریسم تا این حد وحشتناک جلوه نمی کرد .