مطالعات انتقادی و عید

در عرصه ارتباطات ، مطالعات انتقادی از جایگاه برجسته ای برخوردار است. در این حوزه با شناساندن جنبه های منفی ارتباطات و مخصوصا وسایل ارتباطی در پیشبرد اهداف مثبت ارتباطی می توان به نتایج دلخواه رسید . نوشته امروز را به انتقاد در ارتباطات اختصاص می دادم که شعر آقای راثی از کارمندان زحمتکش صدا و سیما به من داده شد و بر آن شدم که انتقاد را به عید نوروز و اتفاقات همراه آن که این شاعر عزیز به نظم کشیده اند ، بیاورم:

بو نه بایرامدی بیری پسته و آجیل داشیور     بیری اما باخور حسرت اونا قارنین قاشیور

بیری تعویض الیوب آلمیش ایوه آیری اساس    بیرینون یخدی ولی گیمگینه تازه لباس

بیری آلدی ایاقی آلتدا مدل بالا ماشین          بیرینون یوخ پولی کوتاه الیه آجا باشین

بعضی بیجا یره خرج اولماقا هی پولدی سانور    بعضینون یوخ پولی بایراملیق آلا قلبی یانیور

بیری اولادینی گول دسته سی تک ایندی بزور    بیرینون یوخ آتاسی اللری قوینیندا گزور

....... و عید بر همه مبارک 

ژان بودریار هم رفت

این دنیای فانی به هیچکس رحم نمی کند آنهایی که می آیند روزی هم باید بروند اصلا فلسفه آمدن رفتن است اما موقع رفتن که باشی و چه باشی ، آن مهمتر است.

ژان بودریار فرانسوی و پست مدرن مشهور در حوزه های فلسفه ، ارتباطات و رسانه و یکی از منتقدان پروپا قرص رسانه ها و مخصوصا تلویزیون بشمار می رفت .

در این باره معتقد است: گسترش رسانه ها و تقویت فناوری ارتباطی، جهانی را بوجود می آورد که در آن تشخیص واقعیت از آنچه که واقعی نیست، ناممکن است. از همین روانسانها در یک جامعه پست مدرن، نه با واقعیتها که با فراواقعیتها مواجهند. وی معتقد است که رسانه ها اطلاعاتی بیش از حد ارایه می کنند و این کار چنان صورت می گیرد که مخاطبان را در پاسخگویی باز می دارد. وی در ادامه می گوید که امروز توده ها راهی برای تخریب رسانه ها یافته اند و آن همانا استراتژی سکوت یا انفعال است. بودریار معتقد است که امروزه در عصر رسانه ها تحریف جای حقیقت را گرفته و دنیای حقیقی در حد صفحه تلویزیون تقلیل پیدا کرده است.

وی بر این اعتقاد است که فرهنگ رسانه های جمعی الکترونیک معانی واقعی را زیر و رو کرده است پس از سیطره فرهنگ رسانه ها دیگر با واقعیت سروکار نداریم آنچه را که می بینیم چیزی است که از خود واقعیت واقعی تر است یعنی با اسمی واقعیت مفرط و متورن رویارو هستیم. در عصر رسانه ها که جهانی شدن را مژده دادند واقعیت جایش را به واقعیت مفرط واگذار کرده است.

ژان بودریار در تحلیل خود از فاجعه یازدهم سپتامبر 2001 تصریح می کند که اگر رسانه های جهانی با چنین وسعتی و با این پوشش جهانی با این واقعه برخورد نمی کردند شاید تروریسم تا این حد وحشتناک جلوه نمی کرد .