ماهواره،چه باید کرد؟

این روزها بحث ماهواره در ایران داغ داغ است.دولت،مجلس،متخصصان و کارشناسان هر کدام نظری ارایه می دهند و راهکاری پیشنهاد می کنند اما تا به امروز نتیجه ای معقول بدست نیامده است.

ماهواره مزایا و معایبی دارد اما بنظر اندیشمندان سیاسی و ارتباطی مزایای آن بر معایبش می چربد و خصوصا در عصری که جهانی شدن را تجربه می کند،ممنوعیت استفاده از ماهواره مانند انداختن کلوخی جلوی ماشین غلطک بزرگی است که هر چه در مقابلش باشد در این جاده جهانی شدن،صاف کرده و از بین می برد.

گسترش روزافزون از این وسیله ارتباطی در دهه اخیر در ایران می تواند دلیلی بر این مدعا باشد با آنکه استفاده از ماهواره در کشور قانونی نیست و این حق از مردم ایران در روز روشن سلب می شود.

شهید مرتضی آوینی درباره فن آوری ماهواره گفته است : به زودی ماهواره وارد می شود،ما در جهانی زندگی می کنیم که مرزها در حال فرو ریختن است و محصولات تکنولوژیک که لازمه حیات بشری هستند این امر را موجب شده اند.روزگار ما روزگار اسارت در چنگ ابزاری است که هویت فرهنگی دارند و کسی می ترسد که ضعیفتر است.

 آوینی در برابر تهاجمات غرب با رسانه های پیشرفته خود،معتقد است:دیوار کشیدن در برابر فناوریهای ارتباطی کاری بیهوده است و برای ما ضرورت دارد ازموضع دفاع که وضعیت انفعالی است به موضع مهاجم که وضعیت فعال است برگردیم.باید برای حفظ فرهنگ خویش در جستجوی راههایی جز دیوار کشیدن و محصور کردن برآییم.تردیدی نیست که دیوار هم لازم است اما باید دانست کسی که برای محافظت از خویش به دور خود دیوار می کشد همواره در حال انفعال است(آوینی،مرتضی،ویدئو در برابر رستاخیز تاریخی انسان،یادواره سید شهیدان اهل قلم،تهران،1374)